ADAMSKI JERZY WALDEMAR


Jerzy Waldemar Adamski

Radni Rady Miasta Gdańska 1994-1998

Radni Rady Miasta Gdańska 1998-2002


 

Jerzy Waldemar Adamski urodził się 5 lutego 1956 r. w Gdańsku. Jego ojciec Witold był stolarzem, a matka Krystyna, z domu Dutkiewicz, pracownikiem biurowym – maszynistką.

Ma czworo rodzeństwa: Elżbietę (ur. 1954), Józefa (ur. 1958) oraz Barbarę i Jadwigę (ur. 1961).

Od 1999 r. jest żonaty z Ewą, z domu Chlebuś, z wykształcenia socjologiem, absolwentką Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

W latach 1963–1971 uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 49, a 1971–1975 do II Liceum Ogólnokształcącego im. dr. Władysława Pniewskiego w Gdańsku. W szkole średniej należał do Związku Harcerstwa Polskiego, był harcerzem, instruktorem i drużynowym 12. Harcerskiej Drużyny Obrony Wybrzeża przy II LO w Gdańsku (1972–1976).

W roku 1975 rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Naukę godził z członkostwem w uczelnianym AZS; trenował w sekcji lekkoatletycznej, którą prowadził wielokrotny reprezentant Polski w sprincie Zbysław Anielak. Reprezentował UG na zawodach lekkoatletycznych. Pracował dorywczo w Studenckiej Spółdzielni Pracy Techno-Service, m.in. sprzątał statki w Stoczni Gdańskiej, Stoczni Remontowej, Stoczni Północnej (w tym barki desantowe budowane dla armatora radzieckiego) oraz Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni (największe budowane w Polsce jednostki, tzw. stutysięczniki).

W trakcie studiów uległ poważnemu wypadkowi. Po intensywnej rehabilitacji wrócił na studia. W 1983 r. wraz z innymi niepełnosprawnymi studentami UG założył Klub Aktywnej Rewalidacji Korab, którego celem była m.in. likwidacja barier, pomoc niepełnosprawnym studentom w studiowaniu, ich integracja ze środowiskiem studenckim. Został jego wiceprezesem. Studia ukończył w 1986 r. Po studiach, kontynuując rehabilitację, mimo niepełnosprawności intensywnie pracował zawodowo, szkolił się i działał społecznie.

Początkowo pracował na zlecenie w założonej przez Jana Krzysztofa Bieleckiego Spółdzielni Pracy Doradca, w Gdańskiej Grupie Promocyjnej (1986–1990) – firmie Macieja Płażyńskiego oraz przy realizacji badań nad procesami prywatyzacji przedsiębiorstw komunalnych w Instytucie Badań nad Gospodarką Rynkową w Gdańsku (1992–1994). W 1990 r. z grupą osób niepełnosprawnych, w tym byłymi członkami Klubu Aktywnej Rewalidacji Korab UG, założył Gdańskie Stowarzyszenie Inwalidów Narządu Ruchu „Solidarność”. Jednym z celów Stowarzyszenia była aktywizacja zawodowa osób niepełnosprawnych. W założonym przez tę organizację Składzie Celnym pracował od lutego do czerwca 1991 r. na stanowisku kierownika. Od października 1991 r. do końca 1998 r. był zatrudniony w Urzędzie Rejonowym w Gdańsku – jako inspektor, później starszy inspektor w Oddziale Geodezji i Gospodarki Gruntami. W 1998 r. został kierownikiem tego Urzędu.

Jednocześnie w latach 1992–1995 był nauczycielem w Policealnej Szkole Pracowników Służb Społecznych w Gdańsku, w której uczył podstaw prawa. Przez dziewięć lat (1994–2003) współpracował z fundacją Regionalne Centrum Informacji i Wspomagania Organizacji Pozarządowych (RC) w Gdańsku. Udzielał tam pomocy prawnej przy zakładaniu i prowadzeniu organizacji pozarządowych, a także szkolił w zakresie prawa ich liderów. W latach 1995–1998 odbył aplikację radcowską w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Gdańsku. Egzamin radcowski zdał w 1998 r. Od 1999 do 2002 r. pracował jako radca prawny w Agencji Mienia Wojskowego Filii w Gdańsku. W latach 2000–2005 prowadził Kancelarię Radcy Prawnego Jerzy Adamski zajmującą się udzielaniem pomocy prawnej różnym podmiotom prawnym. Od 2002 do 2014 r. współpracował, w tym udzielając pomocy prawnej, z Gdańskim Stowarzyszeniem Kioskarzy. W latach 2006–2012 w Fundacji Grupy Ergo Hestia Integralia prowadził szkolenia z zakresu prawa dla osób niepełnosprawnych, przygotowując je do podjęcia pracy czy założenia własnej działalności gospodarczej.

Od 2004 r. do chwili obecnej pracuje jako radca prawny w Muzeum Narodowym w Gdańsku.

Zasiadał w Radzie Nadzorczej Centrali Rybnej Sp. z o.o. w Gdyni (1992–1994), Osiedla Zielonego Sp. z o.o. w Gdyni (1992–1995) i Przedsiębiorstwa Robót Zmechanizowanych Budostal-8 SA w Krakowie (1999–2002). W latach 2008–2013 był wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej Polskich Pracowni Konserwacji Zabytków SA w Warszawie.

W 1994 r. został wybrany do Rady Miasta Gdańska z ramienia Unii Wolności (propozycja umieszczenia jego nazwiska na liście kandydatów pochodziła z Kongresu Liberalno-Demokratycznego). Jego okręg wyborczy obejmował Przymorze Duże, Przymorze Małe i Żabiankę. W kadencji 1994–1998 był delegatem Rady do Sejmiku Samorządowego Województwa Gdańskiego.

Kandydował także w wyborach w 1998 r. i został wybrany z listy UW. Tym razem, po zmianach, okręg wyborczy obejmował Przymorze Małe, Żabiankę, Oliwę, VII Dwór i Osowę.

Był członkiem UW (1994–2001). W 2001 r. wraz z Donaldem Tuskiem w ramach tzw. grupy liberałów opuścił tę partię i wstąpił do tworzącej się Platformy Obywatelskiej.

W 2002 r. ponownie został wybrany do Rady Miasta Gdańska z tego samego okręgu wyborczego co w 1998 r., ale tym razem z listy PO. W 2005 r. bez powodzenia startował z ramienia PO do Sejmu RP. Będąc radnym, pracował w następujących komisjach Rady Miasta: Komisji Komunalizacyjnej (jako przewodniczący), Komisji Gospodarki Morskiej, Komisji Rewizyjnej, Komisji Spraw Społecznych i Ochrony Zdrowia (jako wiceprzewodniczący). Ponadto był przewodniczącym Komisji Grantowej rozdzielającej dotacje na projekty organizacji pozarządowych oraz zespołu ds. likwidacji barier dla osób niepełnosprawnych.

Od początku lat 90., współpracując z fundacją RC, a także działając w organizacjach pozarządowych, partiach politycznych i będąc radnym Gdańska (1994–2006), brał udział w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego. Pracował na rzecz miasta i jego mieszkańców, wykorzystywał swoją wiedzę i doświadczenie zawodowe do rozwiązywania problemów oraz niesienia pomocy podmiotom i osobom tego potrzebującym – mieszkańcom Gdańska, w tym wykluczonym, niepełnosprawnym. Popierał, a nieraz realizował, inicjatywy mające na celu poprawę życia mieszkańców i rozwój miasta. Służyła temu praca nad rządowymi i samorządowymi projektami aktów prawnych, a także programami działań na rzecz osób niepełnosprawnych oraz sektora organizacji pozarządowych, w ramach członkostwa w Krajowej Radzie Konsultacyjnej przy Pełnomocniku Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych (1998–2002), Wojewódzkiej Społecznej Radzie ds. Osób Niepełnosprawnych przy marszałku województwa pomorskiego (2003–2007), Gdańskiej Społecznej Radzie ds. Osób Niepełnosprawnych (2004–2006) oraz Gdańskiej Radzie Pożytku Publicznego (jako współprzewodniczący) przy prezydencie miasta (2002–2006).

Po zakończeniu działalności w samorządzie działał w Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (2008–2016), w której udzielał pomocy prawnej osobom nadużywającym alkoholu i ich rodzinom, był również członkiem Rady Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (2013–2016).

Nadal jest członkiem Gdańskiego Stowarzyszenia Inwalidów Narządu Ruchu, należy też do Centrum Ochotników Cierpienia Archidiecezji Gdańskiej, a także do Stowarzyszenia Rajcy Gdańscy.

Był współzałożycielem stowarzyszenia COC Archidiecezji Gdańskiej, które powstało w 2004 r. Już trzecią kadencję jest przewodniczącym jego Komisji Rewizyjnej. COC powstało z inicjatywy księdza Stanisława Łady – kapelana Duszpasterstwa Osób Niepełnosprawnych i Chorych Archidiecezji Gdańskiej, przy pomocy i dzięki poparciu księdza arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego.

Od lat szkoły podstawowej pasjonuje się historią, zwłaszcza Gdańska, natomiast sportem niestety tylko jako kibic. Ceni dobry film i książkę, poświęcając im uwagę w miarę wolnego czasu, którego nie ma zbyt wiele.

→ Powrót do litery A.