DYMARSKA IWONA


Irena Urszula Dymarska

Radni Rady Miasta Gdańska 2006 – 2010


 

Irena Urszula Dymarska, z domu Boros, urodziła się 20 października 1950 r. w Gdańsku. Ojciec Jan był z zawodu krawcem, pracował jako szef zakładu krawieckiego. Matka Aleksandra, z domu Cybulska, wykonywała zawód księgowej, była pracownikiem branży handlowej.

Ma dwóch braci: Marka (ur. 1943), absolwenta Politechniki Gdańskiej, oraz Grzegorza (ur. 1948), absolwenta Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku.

W 1972 r. zawarła związek małżeński z Czesławem Dymarskim, profesorem doktorem inżynierem, nauczycielem akademickim na Wydziale Oceanotechniki i Okrętownictwa Politechniki Gdańskiej, autorem wielu artykułów opublikowanych w czasopismach polskich i zagranicznych. Mają troje dzieci – Paweł (ur. 1975) jest absolwentem Wydziału Oceanotechniki i Okrętownictwa Politechniki Gdańskiej, ma stopień naukowy doktora inżyniera, pracuje jako nauczyciel akademicki na PG; Grzegorz (ur. 1979) jest absolwentem Wydziału Architektury PG, członkiem Akademickiego Chóru PG; Anna (ur. 1984) jest absolwentką Wydziału Inżynierii Lądowej i Środowiska PG, w 2015 r. została odznaczona Medalem Prezydenta Miasta Gdańska za rozbudowę i rozwój Gdańska.

W 1969 r. ukończyła Liceum Pedagogiczne w Wejherowie. Jest absolwentką Wydziału Ekonomiki Produkcji Uniwersytetu Gdańskiego (1973). W roku 1989 kształciła się w podyplomowym studium UG w zakresie organizacji i zarządzania, a w 1988 r. – w Studium Oligofrenopedagogiki. W roku 1985 ukończyła kwalifikacyjny kurs przysposobienia do życia w rodzinie, który realizowany był w Centrum Edukacji Nauczycieli w Gdańsku, natomiast w 2004 r. studium podyplomowe w Wyższej Szkole Turystyki i Hotelarstwa na kierunku zarządzanie turystyką i hotelarstwem. Kształciła się w zakresie zarządzania oświatą w Powiatowym Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli w Krakowie (2006). W roku 2008 ukończyła studium podyplomowe Akademii Morskiej w Gdyni, kierunek usługi żywieniowe i dietetyka. W latach 2001–2006 brała udział w warsztatach szkoleniowych w zakresie edukacji specjalnej i zawodowej młodzieży organizowanych dla dyrektorów szkół w ramach Unii Europejskich Federalistów w szkołach na terenie krajów Unii Europejskiej i Szwajcarii.

Karierę zawodową zaczęła w roku 1973 w dziale planowania i analiz ekonomicznych Zarządu Przedsiębiorstwa Robót Kolejowych nr 12 w Gdańsku. W latach 1974–1976 była zatrudniona w Zarządzie Spółdzielni Transportu Wiejskiego w Gdańsku jako członek badawczego zespołu UG do spraw wykorzystania środków transportu w województwie gdańskim. Od 1976 do 1985 r. pracowała jako nauczyciel przedmiotów zawodowych w Zasadniczej Szkole Zawodowej i Średnim Studium Zawodowym przy Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym oraz w Liceum Zawodowym Gdańskich Zakładów Elektronicznych Unimor.

Od 1985 r. była związana z gdańskim Zespołem Szkół Specjalnych nr 1 im. Stefana Batorego, w którym pracowała jako nauczyciel, kierownik szkolenia praktycznego. W latach 2000–2006 piastowała tam funkcję dyrektora szkoły.

Od wielu lat współpracuje z gdańskimi przedsiębiorcami w zakresie zawodowej edukacji młodzieży z deficytem intelektualnym w naturalnych warunkach przedsiębiorstwa. Na przełomie 1994/1995, przy współpracy z UG i Ministerstwem Edukacji Narodowej, zainicjowała na terenie Hotelu Orbis Posejdon edukacyjny eksperyment, tworząc pierwszy w Polsce zawód dla młodzieży z lekkim deficytem intelektualnym – pracownik obsługi hotelowej. Brała udział w gdańskim eksperymencie prezydenta miasta w zakresie zawodowego kształcenia specjalnego. W periodyku MEN „Szkoła Specjalna” i wydawnictwie Wojewódzkiego Ośrodka Metodycznego w Gdańsku – „Przegląd Oświatowy” publikowała branżowe artykuły dotyczące rewalidacji i kształcenia młodzieży z upośledzeniem umysłowym na potrzeby rynku pracy oraz jej zatrudnienia. W latach 2004–2005 uczestniczyła w pracach Krajowego Ośrodka Wspierania Edukacji Zawodowej i Ustawicznej przy opracowywaniu programu nauczania zawodu pracownika pomocniczej obsługi hotelowej. Na mocy „Zarządzenia nr 16 Ministra Edukacji Narodowej z 24 marca 2016 r.” została powołana w roli eksperta do pracy w zespole do spraw specjalnych potrzeb edukacyjnych MEN, w celu opracowania propozycji systemowych zmian w zakresie kształcenia dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. W związku z tym brała udział w pracach zespołu organizowanych przez Departament Wychowania i Kształcenia Integracyjnego MEN przy współpracy Ośrodka Rozwoju Edukacji. Następnie w latach 2016–2017 została zaangażowana przez KOWEZiU i ORE do pracy nad programami nauczania i nowymi kierunkami w branży hotelarsko-turystyczno-gastronomicznej. W ramach tego przedsięwzięcia zainicjowała zespołową pracę nauczycieli z ZSS nr 1 w celu utworzenia nowych kierunków kształcenia: pracownik obsługi gastronomicznej, pracownik obsługi zaplecza handlowego, pracownik obsługi warsztatu samochodowego oraz pracownik obsługi warsztatu mechanicznego.

Była uczestniczką wydarzeń grudniowych 1970 r. i strajków stoczniowych. Brała udział w rozpowszechnianiu prasy podziemnej oraz wspieraniu osób internowanych. W roku 1980 założyła koło NSZZ „Solidarność” przy Zasadniczej Szkole Zawodowej Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Gdańsku oraz w ZSS nr 1. Stowarzyszenie Północne Centrum Rehabilitacyjnego Kształcenia Zawodowego i Opieki Następczej Integracja, którego celem stała się diagnoza i przygotowanie młodzieży dotkniętej deficytem intelektualnym do pracy na otwartym i chronionym rynku pracy przy współpracy z przedsiębiorcami Trójmiasta, założyła w roku 1999. W latach 1996–2004 prowadziła działalność gospodarczą w ramach własnej firmy o nazwie Projektowanie, Ekspertyzy Dymar.

Od 2002 r. należy do Platformy Obywatelskiej. W latach 2010–2015 pracowała w komisjach wyborczych i w akcjach wyborczych prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, przy wyborach posłów na Sejm RP oraz do Parlamentu Europejskiego.

Była radną miasta Gdańska piątej kadencji (2006–2010). Mandat otrzymała w związku z odejściem Macieja Lisickiego, którego Paweł Adamowicz powołał na stanowisko wiceprezydenta Gdańska. Pracowała w Komisji Budżetowej i Komisji Edukacji.

W 2002 r. otrzymała Medal Komisji Edukacji Narodowej nadany przez minister Krystynę Łybacką.

Wolny czas najchętniej spędza z rodziną i przyjaciółmi. Interesuje się m.in. fotografią, malarstwem i dekoratorstwem.

→ Powrót do litery D.