DZIUBEK JAROSŁAW


Jarosław Dziubek

Radni Rady Miasta Gdańska 1998-2002


 

Jarosław Dziubek urodził się 22 listopada 1961 r. w Gdańsku. Mama Elżbieta, z domu Burandt, była gospodynią domową. Ojciec Augustyn (ur. 1923, Uniejów) był z zawodu leśniczym. Po wojnie uciekł z bratem na Wybrzeże, gdzie pracował jako operator maszyn budowlanych. Za odbudowę Gdańska otrzymał odznakę „Zasłużony dla Miasta Gdańska”. Służył jako żołnierz Armii Krajowej w stopniu starszego strzelca (ps. Słowik) pod dowództwem swojego brata kpt. Czesława Dziubka (ps. Hardy), który wraz z rotmistrzem Pileckim w latach 1939–1940 zakładał pod Krakowem pierwszą organizację oporu – Tajną Armię Polską. Brat ojca, jako dowódca oddziału partyzanckiego w 112. pułku piechoty AK, brał udział w operacji bojowej, w zamachu na gen. SS Koppego w Krakowie.

Ma brata Andrzeja (ur. 1951, Sopot) oraz siostrę Danutę (ur. 1953, Sopot).

7 czerwca 1987 r. zawarł związek małżeński z Olgą, z domu Siegień, absolwentką Wydziału Ekonomiki Produkcji Uniwersytetu Gdańskiego, aktualnie pełniącą funkcję wicekanclerza-kwestora UG. Mają troje dzieci: Martynę (ur. 1988, Gdynia) – absolwentkę Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, Damiana (ur. 1989, Gdynia) – absolwenta Wydziału Wzornictwa Przemysłowego Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, oraz Jacka (ur. 1991, Gdańsk) – studenta trzeciego roku Wydziału Nauk Społecznych UG.

W latach 1968–1976 uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 44, a po jej likwidacji do Szkoły Podstawowej nr 66 im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku. W 1982 r. ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne, uzyskując tytuł technika mechanika w zakresie naprawy i eksploatacji pojazdów samochodowych. Studia na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego ukończył w 1999 r., zdobywając tytuł magistra. Na tym samym wydziale odbył studia podyplomowe z auditingu ekologicznego, zdobywając w 2004 r. uprawnienia audytora wewnętrznego z zakresu ochrony środowiska. W 2010 r. odbył kolejne studia podyplomowe, tym razem w Prywatnej Wyższej Szkole Ochrony Środowiska w Radomiu. Po ich ukończeniu otrzymał uprawnienia Ministerstwa Infrastruktury w zakresie charakterystyki energetycznej i auditingu energetycznego budynków. W 2016 r. został absolwentem Studium Menedżerskiego Novum, w którym zdobył kwalifikacje w zakresie zarządzania bezpieczeństwem w środowisku pracy, uzyskując uprawnienia inspektora BHP.

W 1979 r. jako absolwent Zasadniczej Szkoły Zawodowej przy Przedsiębiorstwie Transportowo-Sprzętowym Budownictwa Transbud Gdańsk rozpoczął pracę w tym zakładzie, w oddziale Gdańsk-Kokoszki, jako mechanik sprzętu ciężkiego i obsługi pogotowia technicznego. W 1982 r. podjął pracę w Zakładzie Produkcyjno-Naprawczym Mechanizacji Rolnictwa w Gdańsku, gdzie był zatrudniony do 1986 r. na stanowisku mechanika w zakresie zabezpieczenia i nadzoru ciągu produkcji. W latach 1987–1991 pracował w Gdańskim Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych Budownictwa Przemysłowego jako operator maszyn budowlanych. Był specjalistą ds. handlu materiałami budowlanymi i samochodowymi w Komunalnym Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym Sp. z o.o. w Gdańsku (1991–1993), w którym założył NSZZ „Solidarność”; został przewodniczącym tego związku.

Od 1993 do 1996 r. w własnym zakresie zajmował się organizacją i realizacją zleceń adaptacji pomieszczeń na cele mieszkalne. W latach 1996–1999 prowadził własne przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe Martynka. W roku 2001 pracował w Gdańskiej Stoczni Remontowej jako specjalista ds. technicznych. Od 2002 do 2003 r. był zatrudniony na stanowisku kontrolera zarządzania w Zakładzie Usług Ciepłowniczych w Gdańsku. W 2004 r. prowadził, jako współwłaściciel, firmę J & J Amber & Silver Sp. j., natomiast między 2005 a 2007 r. pracował w USA oraz w Irlandii (Shannon Bros Longford – operator maszyn CNC do obróbki drewna). Od 2008 do 2018 r. jest zatrudniony jako doradca handlowy w Leroy Merlin Oliwa Sp. z o.o. w Gdańsku.

W sierpniu 1980 r. współorganizował okupacyjny strajk solidarnościowy na terenie PTSB Transbud Gdańsk-Kokoszki. W okresie stanu wojennego kierował akcjami grupy młodzieży z Gdańska-Wrzeszcza wyrażającej sprzeciw wobec władzy komunistycznej poprzez kolportaż nielegalnych wydawnictw solidarnościowych, akcje malowania napisów antyrządowych czy uczestniczenie w manifestacjach. Tuż po wprowadzeniu stanu wojennego, 17 grudnia 1981 r. uczestniczył w demonstracji ulicznej, pchając na czele demonstrantów metalowy pojemnik. Został wówczas, wraz z kolegą szkolnym Janem Horbaczem, ostrzelany z ostrej amunicji przez ZOMO. Zdarzenie to miało miejsce przy siedzibie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Gdańsku. W wyniku tego demonstrant będący na linii ostrzału, stojący na rogu ulicy kilka metrów za pojemnikiem, otrzymał śmiertelny postrzał w głowę. Był to Antoni Browarczyk, pierwsza śmiertelna ofiara stanu wojennego.

W tych dniach wraz z kolegą Markiem Hofmanem również został ostrzelany na dworcu PKP w Gdańsku. W okresie od 13 października 1982 r. do połowy marca 1983 r. był aresztowany i przebywał w Areszcie Śledczym w Gdańsku jako oskarżony o działalność antypaństwową. Po wyjściu z więzienia został skierowany do jednostki liniowej Ludowego Wojska Polskiego JW 1523 w Inowrocławiu. Tam uznano go za element wrogi socjalizmowi. W tym miejscu w 1985 r. również organizował strajk głodowy sabotujący pierwsze wybory do Sejmu RP po stanie wojennym. W wojsku za to oraz za śpiewanie podczas marszu i znieważenie dowódcy batalionu do spraw politycznych ppor. Dariusza Oleszczuka otrzymał wyrok 11 miesięcy pozbawienia wolności. Przez osiem miesięcy był osadzony w areszcie wojskowym.

W latach 1990–1991 pracował jako handlowiec oraz pełnił funkcję przewodniczącego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” w Komunalnym Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym w Gdańsku. W latach 1990–1996 należał do Konfederacji Polski Niepodległej przekształconej w Forum Polskiego Porozumienia Prawicy. Jako pełnomocnik FPPP w województwie gdańskim w 1995 r. wraz z posłem Jerzym Gwiżdżem zainicjował powstanie bloku politycznego Akcja Wyborcza Solidarność, który w wyborach parlamentarnych w 1997 r. zdobył 40% poparcia. Wynikiem tego sukcesu było powstanie w 1998 r. partii politycznej Ruch Społeczny Akcja Wyborcza Solidarność, którego był aktywnym członkiem, piastując funkcje wiceprzewodniczącego Koła Wrzeszcz i członka Zarządu Powiatowego w Gdańsku.

W latach 1998–2002 sprawował mandat radnego w Radzie Miasta Gdańska z ramienia RS AWS, zasiadając w Komisji Rewizyjnej oraz pełniąc funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Ochrony Środowiska. W 1999 r. jako radny miasta Gdańska zebrał wymagane podpisy mieszkańców dzielnicy Strzyża w celu założenia i powołania pierwszej jednostki pomocniczej w Gdańsku. Powołał pierwszy zarząd tej dzielnicy z ramienia RMG, dając wzór kolejnym radom dzielnic powstającym w tym mieście. W 2000 r. pod egidą Rady Dzielnicy Strzyża założył pierwszą osiedlową drużynę piłkarską składającą się z młodzieży zamieszkującej tę dzielnicę. Drużyna przyjęła nazwę nowo powołanej Rady Dzielnicy – „Strzyża” i wystartowała już w 2000 r. w pierwszej Pomorskiej Lidze Halowej, w której od początku była liderem i ostatecznie zdobyła upragniony puchar. W 1999 r., wraz z rowerowym aktywistą Rogerem Jackowskim, był z ramienia radnych miasta Gdańska pierwszym inicjatorem budowy w mieście nowych ścieżek rowerowych z funduszy przedakcesyjnych Unii Europejskiej. Koncepcja ta została zrealizowana w późniejszych latach.

Po rozwiązaniu partii politycznej RS AWS w 2001 r. przez rok – do 2002 r. sympatyzował z partią Samoobrona Andrzeja Leppera. Po długiej przerwie w działalności politycznej dopiero od 2015 r. aktywnie uczestniczył w powstaniu partii Polska Razem Zjednoczona Prawica i należał do niej aż do momentu jej rozwiązania w 2017 r. Pełnił funkcje wiceprzewodniczącego Zarządu Regionu Pomorskiej Polski Razem oraz szefa Koła Gdańsk. W 2017 r. wsparł marszałka Sejmu RP Kornela Morawieckiego, wstępując do jego nowo powołanej partii Wolni i Solidarni, współorganizując struktury partii w Gdańsku i będąc członkiem prezydium Koła Gdańskiego WiS.

Jako działacz związkowy w 2008 r. był założycielem NSZZ „Solidarność” w Leroy Merlin Polska. Został wybrany na przewodniczącego. W tej firmie został niesłusznie zwolniony z pracy za bezkompromisową działalność związkową. Po trzech latach procesu Sąd Najwyższy utrzymał w mocy, wydany przez Sąd Okręgowy w Gdańsku, prawomocny wyrok przywrócenia go do pracy i zadośćuczynienia z tytułu bezprawnego zwolnienia. Aktualnie jako demokratycznie wybrany pełni funkcję przewodniczącego KZ NSZZ „Solidarność” w Leroy Merlin Polska.

W 2015 r. otrzymał honorowe wyróżnienie z okazji 35-lecia Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność” jako „wyraz uznania i wdzięczności za wszystko, co zrobił w trudnych czasach dla naszej Ojczyzny”.

Został odznaczony przez szefa Urzędu Kombatantów i Osób Represjonowanych państwową odznaką honorową działacza opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowanej z powodów politycznych Za Zasługi dla Niepodległości 1956/1989 (2017). W 2018 r., na wniosek przewodniczącego  Zarządu Regionalnego NSZZ „Solidarność” Krzysztofa Dośli, został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności.

Jego hobby to sport – gry zespołowe (piłka nożna, hokej) i dyscypliny indywidualne (szachy, tenis stołowy). Lubi również literaturę współczesną, regionalne obyczaje ludowe oraz czystą naturę.


→ Powrót do litery D.