GLEINERT TADEUSZ


Tadeusz Gleinert

Radni Rady Miasta Gdańska 1990-1994

Radni Rady Miasta Gdańska 1998-2002 

Radni Rady Miasta Gdańska 2002-2006 


 

Tadeusz Gleinert urodził się 20 listopada 1945 r. w Piotrowie położonym w gminie Somonino powiatu kartuskiego. Rodzice – Leon (ur. 1912) i Anna, z domu Lemberg (ur. 1916) – mieli pochodzenie kaszubskie. Od 1947 r. prowadzili gospodarstwo rolne w rodzinnej wsi ojca – Grabowskiej Hucie w gminie Nowa Karczma, a ojciec dodatkowo wykonywał zawód stolarza (przed wojną ukończył szkołę zawodową).

28 sierpnia 1971 r. ożenił się z Renatą (1938–2009), z domu Gleinert – pianistką, kompozytorką ponad 200 utworów o tematyce gdańskiej, morskiej, kaszubskiej i religijnej, twórczynią Gdańskiego Studia Piosenki, które prowadziła ponad 40 lat. Rodzice żony: Brunon i Elżbieta, z domu Kosznicka, byli w Wolnym Mieście Gdańsku koncertmistrzami w orkiestrze Polskiego Konserwatorium Muzycznego pod dyrekcją prof. Kazimierza Wiłkomirskiego. Ojciec (pracownik kolei) był wiolonczelistą, a matka skrzypaczką (po wojnie nauczała gry na skrzypcach).

Małżonkowie doczekali się dwóch córek: Magdaleny Anny (ur. 1975; absolwentka Akademii Muzycznej w Łodzi, specjalność: muzykoterapia) i Karoliny Marii (ur. 1978; absolwentka Akademii Muzycznej w Warszawie, specjalność – reżyseria dźwięku).

W latach 1956–1964 uczęszczał do Liceum Pedagogicznego w Żukowie, gdzie uczył się gry na skrzypcach, śpiewał w chórze, był członkiem regionalnego zespołu pieśni i tańca. W roku 1964 podjął pracę nauczyciela historii i geografii w Szkole Podstawowej w Połęczynie położonym w gminie Somonino.

Od 1966 do 1969 r. był czynnym działaczem sportowym, uprawiał lekkoatletykę, pełnił funkcję wiceprezesa Klubu Uczelnianego AZS Wyższej Szkoły Pedagogicznej.

W latach 1973–1978 pracował w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece w Gdańsku na stanowisku kierownika działu organizacyjno-administracyjnego, współpracując m.in. z Wojewódzkim Ośrodkiem Kultury w Gdańsku. W 1969 r. był zatrudniony w Wojewódzkim Związku Spółdzielni Inwalidów jako kierownik działu administracyjnego.

W 1967 r. wstąpił do Klubu Studenckiego Pomorania działającego przy Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim w Gdańsku. W 1968 r. został wybrany do Zarządu Głównego oraz Prezydium Zrzeszenia i do 2004 r. działał w jego strukturach: w latach 1982–1994 jako sekretarz generalny, a następnie wiceprezes, będąc odpowiedzialnym za sprawy organizacyjne i finansowe. Współpracował m.in. z Lechem Bądkowskim, Izabelą Trojanowską, Tadeuszem Bolduanem, Stanisławem Pestką, Józefem Borzyszkowskim, Bolesławem Facem. Z ramienia ZKP utrzymywał kontakty z wieloma organizacjami w innych regionach kraju, m.in. Związkiem Podhalan, Związkiem Górnośląskim, Unią Wielkopolan. Był przedstawicielem ZKP w Lidze Regionów zrzeszającej organizacje regionalne Pomorza, Wielkopolski, Śląska i Podhala.

W okresie od 30 marca 1972 r. do 31 sierpnia 1973 r. wraz z żoną prowadził klub artystyczny „Palowa” w Ratuszu Głównomiejskim. W tym czasie odbyło się tam ponad 170 imprez: koncertów muzycznych, występów kabaretów czy spotkań z ciekawymi ludźmi. Gośćmi kawiarni byli artyści: Irena Santor, Jerzy Połomski, Danuta Rinn, Bogdan Czyżewski, Wojciech Młynarski, pianista jazzowy Mieczysław Kosz, kabaret Elita z Wrocławia, zespół Piotra Janczerskiego Bractwo Kurkowe 1791, zespół Ramad 111. W klubie miały również miejsce koncerty muzyki klasycznej i organowej – wystąpili m.in.: Stefania Toczyska, Bożena Porzyńska, Jerzy Podsiadły, Jan Kusiewicz, Jan Gdaniec. Jednocześnie swoje programy prezentowało Gdańskie Studio Piosenki, w którym zadebiutowała wówczas Grażyna Łobaszewska.

W 2008 r. podjął pracę w Referacie Rewitalizacji Urzędu Miejskiego w Gdańsku, gdzie zajmował się głownie sprawami rewitalizacji Letnicy i Nowego Portu. W 2010 r., po przejściu na emeryturę, nadal współpracował z Urzędem Miasta w ramach realizacji projektów rewitalizacyjnych.

W latach 1990–2006 pełnił mandat radnego miasta Gdańska, zasiadając w Komisji Kultury oraz Komisji Budżetowej. W roku 1990 został wybrany na delegata Gdańska do Sejmiku Samorządowego Województwa Gdańskiego, w którym pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Rewizyjnej. Był również delegatem do Krajowego Sejmiku Samorządu Terytorialnego (1990–1994) oraz członkiem Komisji Kultury Związku Miast Polskich, w której działał od 1994 do 2006 r., w tym przez osiem lat jako jej przewodniczący. Podczas drugiej kadencji zasiadał na stanowisku wiceprzewodniczącego Rady Miasta Gdańska. W latach 1996–1997 był przewodniczącym Zespołu Kultury Rady Programowej Komitetu Obchodów 1000-lecia Gdańska. W roku milenijnym w Gdańsku zorganizowano 500 koncertów muzycznych, 54 wydarzenia teatralne, 81 wystaw i 31 imprez plenerowych, a także wydano 53 publikacje książkowe z logo 1000-lecia.

Doprowadził do współpracy samorządów Gdańska i Wilna, najpierw w pierwszej połowie lat 90. XX w. w zakresie wspierania środowiska polonijnego na Wileńszczyźnie. Wizyta w Wilnie w 1993 r. z grupą nauczycieli metodyków realizujących program dokształcania pedagogów polskich szkół na tym terenie zaowocowała corocznym finansowaniem tej inicjatywy. Następnie w roku 1997, dzięki współpracy z działaczami samorządowymi z Wilna, szczególnie z ówczesnym merem Rolandasem Paksasem i Medardem Czobottem, doprowadził do podpisania umowy partnerskiej Gdańska z Wilnem (Gdańsk jest jedynym miastem partnerskim Wilna niebędącym stolicą państwa).

W latach 2002–2006 był członkiem Rady Muzeum Narodowego w Gdańsku.

W 1993 r. został członkiem Kongresu Liberalno-Demokratycznego, a po zjednoczeniu z Unią Demokratyczną – Unii Wolności. Na pierwszym zjeździe wojewódzkim został wybrany do Rady Regionalnej UW. Był wiceprzewodniczącym Klubu UW w Radzie Miasta Gdańska. Od roku 2001 jest członkiem Platformy Obywatelskiej.

W 2013 r. z grupą byłych radnych Gdańska powołał Stowarzyszenie Rajcy Gdańscy, którego celem jest upowszechnianie historii i tradycji miasta, szczególnie różnych aspektów gdańskiej samorządności od najdawniejszych czasów po współczesność. Jest inicjatorem konferencji naukowych i publikacji z tego zakresu.

Za działalność regionalną i samorządową został odznaczony Brązowym (1973) i Złotym (2005) Krzyżem Zasługi. Otrzymał też Medal Złoty za Długoletnią Służbę (2010).

Posiada również najwyższe odznaczenia Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego: Medal Stolema (1992) i Pieczęć Świętopełka Wielkiego klasy złotej (1989).

Jego hobby są muzyka, krajoznawstwo, wędkarstwo.

 

→ Powrót do litery G.