GRABAREK-BARTOSZEWICZ ELŻBIETA


Elżbieta Janina
Grabarek-Bartoszewicz

Radni Rady Miasta Gdańska 1998-2002

Radni Rady Miasta Gdańska 2002-2006


 

Elżbieta Janina Grabarek-Bartoszewicz, z domu Fil, urodziła się 12 lipca 1955 r. w Elblągu. Ojciec Jan, urodzony w dawnym województwie rzeszowskim, pełnił funkcję sekretarza w Polskim Czerwonym Krzyżu w Elblągu. Matka Apolonia, pochodząca z okolic miejscowości Łyse, była pielęgniarką.

Ma siostrę Barbarę (ur. 1953).

W roku 1978 wyszła za mąż za Jacka Grabarka. Od 1998 r. jest w związku małżeńskim z Michałem Bartoszewiczem. Ma dwoje dzieci – Łukasza oraz Aleksandrę.

W latach 1962–1970 uczęszczała do Szkoły Podstawowej nr 11 w Elblągu. Od 1970 do 1974 r. uczyła się w elbląskim I Liceum Ogólnokształcącym. Po maturze podjęła studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego, na kierunku historia. Zakończyła je w 1978 r., uzyskując tytuł magistra.

Ukończyła studia podyplomowe z podstaw edukacji ekonomicznej i przedsiębiorczości na Wydziale Zarządzania Politechniki Gdańskiej w 2003 r.

W 1978 r. rozpoczęła pracę jako nauczycielka historii w VI Liceum Ogólnokształcącym w Gdyni. Od roku 1980 w tym samym mieście nauczała w Szkole Podstawowej nr 40, a od 1981 również w Szkołach Podstawowych nr 64 i 54. Nauczycielką historii oraz wiedzy o społeczeństwie w Zespole Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego nr 21 w Gdańsku była od 1983 r., a od 1997 r. do czasu zakończenia pracy zawodowej nauczała historii oraz wiedzy o społeczeństwie w III Liceum Ogólnokształcącym im. Bohaterów Westerplatte w Gdańsku. W 2005 r. przeszła na emeryturę nauczycielską.

W latach 90. zasiadała w Radzie Nadzorczej Lokatorsko-Właścicielskiej Spółdzielni Mieszkaniowej Wrzeszcz oraz Spółdzielni Mieszkaniowej Niedźwiednik. W okresie od 1995 do 1998 r. była członkiem Rady Nadzorczej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Od 1980 r. należała do NSZZ „Solidarność”. W ramach działalności związkowej od 1991 r. uczestniczyła w pracach komisji sejmowych nad nowelizacją ustawy o systemie oświaty. Była autorką programu nauczania historii zatwierdzonego w 1991 r. przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Współtworzyła układ zbiorowy pracy dla nauczycieli oraz uczestniczyła w licznych negocjacjach w MEN. Jako działaczka nauczycielskiej „Solidarności” przewodniczyła od 1991 do 2002 r. Komisji Zakładowej Pracowników Oświaty i Wychowania w Gdańsku. W latach 1993–1997 pełniła funkcję eksperta z ramienia NSZZ „Solidarność” w sejmowej Komisji Edukacji. W roku 1997 została członkiem Akcji Wyborczej Solidarność.

W roku 1998 kandydowała z listy AWS do Rady Miasta Gdańska; została wybrana na radną trzeciej kadencji. Podczas pierwszej sesji Rady powołana została większością głosów na przewodniczącą. Była pierwszą w Polsce kobietą wybraną na takie stanowisko w radzie miejskiej. W trzeciej kadencji była członkiem Komisji Edukacji. W 2000 r. weszła w skład Komisji Doraźnej Rady Miasta Gdańska do spraw opracowania zasad współpracy międzynarodowej miasta; została przewodniczącą. 31 maja 2001 r. została odwołana ze stanowiska przewodniczącej Rady Miasta.

W 2002 r. kandydowała z listy wyborczej Ligi Polskich Rodzin w okręgu wyborczym nr 4 – Wrzeszcz, Strzyża i wybrana została na radną czwartej kadencji. Wówczas uczestniczyła czynnie w pracach stałych komisji – Komisji Kultury oraz Komisji Edukacji. Ponadto była członkiem Komisji Doraźnej do prac nad wieloletnim planem inwestycyjnym miasta Gdańska oraz Komisji Dyscyplinarnej II instancji. Była również przewodniczącą Ligii Polskich Rodzin w Radzie Miasta Gdańska.

Wyróżniona została licznymi odznaczeniami NSZZ „Solidarność”, nagrodą Niezależnej Fundacji Popierania Kultury Polskiej Polcul Foundation (1997), Nagrodą Prezydenta Miasta Gdańska (1997), a także Nagrodą Ministra Edukacji Narodowej drugiego stopnia (2000).



→ Powrót do litery G.