GRZELAK GRZEGORZ


Grzegorz Andrzej Grzelak

Radni Rady Miasta Gdańska 1990-1994

Radni Rady Miasta Gdańska 1994-1998


 

Grzegorz Andrzej Grzelak urodził się 28 lipca 1953 r. we Włocławku. Ojciec Zygmunt był inżynierem mechanikiem. Matka Józefa, z domu Janowska, pracowała jako księgowa.

Od 1978 r. jest żonaty z Danutą z domu Richert. Mają troje dzieci: Piotra, Urszulę oraz Jana.

W latach 1960–1963 uczył się w Szkole Podstawowej nr 44 w Gdańsku. Od 1963 do 1968 r. uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 58. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku, maturę zdał w 1972 r. Po maturze podjął studia na kierunku geografia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Gdańskiego. Tytuł magistra uzyskał w 1978 r., a w 1991 r. obronił rozprawę doktorską z socjologii w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Swoją drogę zawodową rozpoczął w 1978 r. w gdańskiej Spółdzielni Pracy Hyroodwiert, w której pracował do 1980 r. W latach 1982–1986 był zatrudniony w Centralnym Muzeum Morskim. W okresie od 1986 do 1990 r. pracował w Grupie Promocyjnej Sp. z o.o., a także w Corina Sp. z o.o. Od 1992 r. był wykładowcą w Instytucie Politologii Uniwersytetu Gdańskiego, a od 2014 r. w Wyższej Szkole Społeczno-Ekonomicznej w Gdańsku.

W 1969 r. założył, wraz z Arkadiuszem Rybickim i Aleksandrem Hallem, Organizację Wyzwolenia Narodowego – grupę zajmującą się pisaniem antypartyjnych haseł na murach oraz niszczeniem tablic propagandowych. W czasie studiów związał się ze studenckim ruchem solidarnościowym oraz Dominikańskim Duszpasterstwem Akademickim przy kościele św. Mikołaja w Gdańsku. W okresie od 1977 do 1980 r. zajmował się kolportażem niezależnej prasy, m.in. „Bratniaka”, w której również publikował własne teksty. Jako uczestnik opozycji demokratycznej przystąpił do Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1979 r. założył Ruch Młodej Polski oraz był jego członkiem. Od września 1980 r. należał do NSZZ „Solidarność”. W latach 1980–1981, również w czasie strajków, był organizatorem oraz szefem Sekretariatu Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. Od momentu wprowadzenia stanu wojennego do 1982 r. przebywał w ukryciu. Po powrocie Lecha Wałęsy z internowania w Arłamowie znalazł się w grupie doradców przyszłego prezydenta. Był czynnym współpracownikiem pisma „Polityka Polska”. Od 1985 r. należał do Klubu Myśli Politycznej Dziekania. W 1989 r. został członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie oraz Ruchu Komitetów Obywatelskich dzielnicy Gdańska Piecki-Migowo. W okresie od 1990 do 1991 r. był członkiem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Na przewodniczącego Sejmiku Samorządu Województwa Gdańskiego został wybrany w 1990 r. Od 1991 r. pełnił funkcję sekretarza stanu do spraw samorządu terytorialnego w Kancelarii Prezydenta RP. W okresie od 1990 do 1994 r. sprawował obowiązki wiceprzewodniczącego Krajowego Sejmiku Samorządu Terytorialnego. W latach 1991–1993 należał do Koalicji Republikańskiej, a w 1993–1997 działał w Partii Konserwatywnej i Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym. Od 1999 r. pełnił urząd wicemarszałka województwa pomorskiego. W latach 2000–2003 był przewodniczącym Sejmiku Województwa Pomorskiego, a następnie wiceprzewodniczącym. Do Platformy Obywatelskiej przystąpił w 2001 r. W okresie od 2006 do 2010 r. sprawował obowiązki radnego i przewodniczącego Komisji Współpracy Międzyregionalnej Sejmiku Województwa Pomorskiego. Był członkiem Związku Województw Rzeczpospolitej Polskiej. Pełnił funkcję prezydenta Euroregionu Bałtyk (1998). W latach 1992–1998 sprawował obowiązki delegata do Rady Gmin i Regionów Europy. Był czynnym członkiem Komitetu Regionów Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy. Od 2006 r. jest przedstawicielem Sejmiku Województwa Pomorskiego w Forum Parlamentów Regionalnych Południowego Bałtyku.

Był członkiem wielu organizacji społecznych na terenie Gdańska, m.in. Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego, Stowarzyszenia Wspólnota Polska czy Fundacji im. Arkadiusza Rybickiego.

W roku 1990 kandydował do Rady Miasta Gdańska z listy wyborczej Osiedlowego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” Piecki-Migowo. Wybrany został na radnego pierwszej kadencji. W jej czasie należał do Komisji Rozwoju Gospodarczego oraz Komisji Budżetowej. W 1994 r. został wybrany ponownie na radnego miasta Gdańska – z listy wyborczej Partii Konserwatywnej. W drugiej kadencji czynnie działał w Komisji ds. Samorządu i Ładu Publicznego oraz w Komisji Budżetowej. Został również delegatem do Sejmiku Wojewódzkiego w Gdańsku.

Został uhonorowany wieloma odznaczeniami: Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009), Medalem Księcia Mściwoja II (2011), Odznaką Honorową za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego (2015), Krzyżem Wolności i Solidarności (2017).


→ Powrót do litery G.