KACZMAREK KRYSTIAN


Krystian Kaczmarek

Radni Rady Miasta Gdańska 2006 – 2010


 

Krystian Kaczmarek urodził się 18 lutego 1950 r. w Pinczynie – wsi kociewskiej położonej w województwie pomorskim, powiecie starogardzkim, gminie Zblewo. Jest jedynym synem Czesława i Krystyny z domu Szulist. Pochodzi z rodziny robotniczej.

We wrześniu 1999 r. zawarł związek małżeński z Barbarą. Jest ojcem dwóch córek.

W latach 1964–1965 uczęszczał do Państwowej Szkoły Budownictwa w Gdańsku, a 1965–1970 do gdańskiego Technikum Geodezyjnego. W 1971 r. podjął zaoczne studia o specjalności geodezja inżynieryjno-gospodarcza na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej. Studia inżynierskie ukończył w 1976 r. Następnie w 1979 r. na tym samym wydziale podjął magisterskie studia uzupełniające, które ukończył w 1981 r., uzyskując tytuł magistra. Od 2000 do 2001 r. na Politechnice Warszawskiej realizował roczne studia podyplomowe w zakresie wyceny nieruchomości. Roczne menedżerskie studia podyplomowe na Wydziale Finansów i Zarządzania Wyższej Szkoły Bankowej w Gdańsku rozpoczął w 2011 r., a ukończył w 2012 r.

W 2001 r. złożył egzamin dla kandydatów na członków rad nadzorczych w spółkach Skarbu Państwa. W latach 2002–2011 brał udział w licznych szkoleniach i kursach, np.: „Specyfikacja istotnych warunków zamówienia oraz umowy o ZP” (2002) i „Kontrowersje w zamówieniach publicznych” (2002); podstawowym szkoleniu z zakresu obsługi oprogramowania Arc View 3.2. (2002); rocznym kursie podstaw modelowania informacji geograficznej przeprowadzonym przez olsztyński Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Katedrze Geodezji Szczegółowej na Wydziale Geodezji i Gospodarki Przestrzennej (2003); szkoleniu dla pracowników Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego (2004). W 2004 r. podjął również naukę w Studium Kierowników Projektów Europejskich Akademii Edukacji Regionalnej, a w 2005 r. otrzymał certyfikat jego ukończenia. Był również uczestnikiem szkoleń: „Jak skutecznie przygotować i przeprowadzić postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego” (2005), „Rola i zadania polityki bezpieczeństwa informacji w jednostce organizacyjnej” (2006), „Protokół dyplomatyczny” zorganizowanego przez Akademię Dyplomatyczną PISM (2007), „Obsługa aplikacji elektronicznego obiegu dokumentów – INTRADOK” (2008), „Nowa ustawa o finansach publicznych” (2009), a także na temat nowelizacji ustawy „Prawo zamówień publicznych” (2009). W roku 2010 wziął udział w warsztatach z tworzenia matrycy ryzyka „Kontrola zarządcza i zarządzanie ryzykiem”. Trzy kolejne szkolenia odbył w 2011 r. Dotyczyły one: obsługi oprogramowania z uwzględnieniem repozytorium dokumentów, portali internetowych, eksportu danych o zgłoszeniach i operatach; interoperacyjności i harmonizacji danych ewidencji gruntów i budynków, mapy zasadniczej, geodezyjnej sieci uzbrojenia terenu, osnów geodezyjnych; rejestru cen i wartości nieruchomości. W 2011 r. otrzymał ponadto certyfikat udziału w szkoleniu „Edukacyjne wsparcie procesu wdrażania dyrektywy INSPIRE w administracji samorządowej w kontekście podniesienia jakości usług i efektywności działania”.

W latach 1970–1982 był kierownikiem pracowni w Okręgowym Przedsiębiorstwie Geodezyjno-Kartograficznym (OPGK) w Gdańsku. Na stanowisku starszego geodety w Spółdzielni Pracy Inżynierów Geodetów w Gdyni pracował od 1983 do 1988 r. Od kwietnia 1988 r. do lipca 1989 r. był współudziałowcem i kierownikiem robót geodezyjnych w Biurze Usług Geodezyjno-Budowlanych Geo-Bud sp. z o.o. w Gdańsku. W latach 1991–1996 pełnił funkcje kierownika Działu Geodezji, starszego specjalisty i koordynatora do spraw geodezji w Przedsiębiorstwie Usług Inwestycyjnych Inwestor-Serwis sp. z o.o. w Sopocie. Od kwietnia 1996 do lipca 1999 r. prowadził własną działalność gospodarczą pod nazwą Usługi Geodezyjno-Kartograficzne mgr inż. Krystian Kaczmarek, a od kwietnia 1998 do maja 1999 r. był również kierownikiem Oddziału Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim, w Wydziale Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz Katastru i Nieruchomości. Od 1 czerwca 1999 r. do 24 stycznia 2016 r. był dyrektorem departamentu i geodetą województwa pomorskiego w Urzędzie Marszałkowskim w Gdańsku. 25 stycznia 2016 r. przeszedł na emeryturę. Od 21 listopada 2016 r. do chwili obecnej jest pomorskim inspektorem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku.

W latach 2006–2008 należał do Rady Nadzorczej Centrum Techniki Okrętowej SA w Gdańsku. Od 2006 do 2010 r. był członkiem Rady Miasta Gdańska, a od 2007 do 2010 r. Rady Nadzorczej Fundacji Agencja Monitoringu Regionalnego Atmosfery Aglomeracji Gdańskiej.

Jest autorem licznych publikacji z zakresu geodezji i kartografii. Publikował w następujących periodykach: „Biuletyn KPZK PAN” 2003, z. 3; „Geodeta. Magazyn geoinformacyjny” 2001, nr 9; 2004, nr 2–7; 2006, nr 10, 12; 2009, nr 12; 2010, nr 1; „Informator Obrony Cywilnej i Zarządzania Kryzysowego” 2006, nr 1. Ponadto udzielał licznych wywiadów i brał udział w akcjach „Dziennika Bałtyckiego” promujących geodezję i kartografię, w tym problematykę SIT województwa pomorskiego.

Był referentem z dziedziny geodezji i kartografii, głównie z zakresu GIS, na Politechnice Gdańskiej, Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, we Lwowskim Regionalnym Instytucie Zarządzania Państwowego na Ukrainie oraz podczas licznych ogólnopolskich konferencji.

Od 1970 r. jest członkiem Stowarzyszenia Geodetów Polskich, a od 2010 r. piastuje stanowisko wiceprezesa Zarządu Okręgu tej organizacji. Czynnym członkiem Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego pozostaje od 2000 r. W 2003 r. został wiceprezesem Kaszubsko-Kociewskiego Stowarzyszenia im. TOW „Gryf Pomorski” zajmującego się m.in. odkłamywaniem historii Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski”, ochroną i pielęgnacją, a także odtwarzaniem miejsc pamięci narodowej związanych z TOW, obroną krzyża nad jeziorem Dąbrowskim w Gołubiu oraz organizowaniem uroczystości związanych z bohaterską śmiercią dowódcy organizacji, por. Józefa Dambka.

Podczas wydarzeń grudniowych w Gdańsku, 16 grudnia 1970 r. przy próbie podejścia do Stoczni Gdańskiej, w której jednym ze strajkujących był jego ojczym Ludwik Dybul, został brutalnie pobity przez czterech milicjantów; także ogolono mu głowę. Zdarzenie to miało miejsce w pobliżu wiaduktu przy ul. Błędnik. W tym dniu Gdańsk był w całości opanowany przez uzbrojone oddziały Milicji Obywatelskiej i Ludowego Wojska Polskiego.

W 1980 r. wraz z Edwardem Brzeskim był inicjatorem strajku w gdańskim OPGK. 20 sierpnia 1980 r. w godzinach pracy spotkał się z nim w pracowni przy ul. Grunwaldzkiej 114 w Gdańsku-Wrzeszczu. Od kilku dni wówczas wiedział o strajku w Stoczni Gdańskiej i powstaniu tam Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego (MKS). Wspólnie podjęli decyzję o zorganizowaniu spotkania ze współpracownikami w sali konferencyjnej przy ul. Pniewskiego 3 w celu poddania pod głosowanie przystąpienie do MKS. OPGK liczyło wówczas około 600 pracowników rozproszonych w licznych oddziałach województwa. Na terenie Gdańska-Wrzeszcza miało pięć lokalizacji: dwie przy ul. Grunwaldzkiej i po jednej przy ul. Sienkiewicza, Pniewskiego, Miszewskiego (dyrekcja firmy). W spotkaniu wzięło udział około stu pracowników, przegłosowując przystąpienie do strajku i wybierając komitet strajkowy składający się z jedenastu osób. Oprócz niego wybrano Józefa Borusewicza, Edwarda Brzeskiego, Euzebiusza Głębickiego, Czesława Kordel, Andrzeja Kupidura, Remigiusza Ostrowskiego, Andrzeja Pojwicza, Bogdana Szczechowskiego, Michała Tyczyńskiego oraz Mirosława Żaka.

Został wówczas także wybrany, razem z Edwarde Brzeskim oraz Józefem Borusewiczem, na delegata do MKS w Stoczni Gdańskiej. Jeszcze w tym samym dniu zostali do niego przyjęci. OPGK w Gdańsku było pierwszą firmą geodezyjną, która przystąpiła już 20 sierpnia 1980 r. do MKS. Ze względu na rozproszenie budynków przedsiębiorstwa w całej dzielnicy, zdecydowano się na strajk typu włoskiego, w godzinach pracy.

W obradach MKS w Sali BHP Stoczni Gdańskiej uczestniczył do 31 sierpnia 1980 r. Po zakończeniu strajku 1 września 1980 r. Komitet Strajkowy OPGK w Gdańsku przekształcił się w Komitet Założycielski OPGK Niezależnych Związków Zawodowych, pozostając jedynym reprezentantem interesów załogi. Skład Komitetu Strajkowego i Komitetu Założycielskiego był taki sam.

W czasie obrad został mianowany wiceprzewodniczącym Komitetu Założycielskiego. Na przewodniczącego wybrano E. Brzeskiego.

15 grudnia 1980 r. podczas zebrania wyborczego do Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” przy OPGK w Gdańsku, które odbyło się o godzinie 8.00 w sali kina „Znicz” w Gdańsku, został wybrany na wiceprzewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”. Przewodniczącym został Bogumił Koczot.

25 maja 1981 r. przystąpił do Rady Pracowniczej OPGK, uzyskując znaczną przewagę głosów nad pozostałymi kandydatami. Jej przewodniczącym został wybrany podczas pierwszego zebrania Rady 28 maja 1981 r. Zastępcą został Sylwester Orzechowski, a członkami Tadeusz Dąbrowski i Florian Romanowski. 14 grudnia 1981 r. wspólnie z Adamem Klimkiem, przewodniczącym KZ NSZZ „Solidarność”, zwołali zebranie załogi, na którym zostało przegłosowane ponowne przystąpienie do strajku typu włoskiego w godzinach pracy, jak w sierpniu 1980 r.

Wraz z A. Klimkiem ponownie został wybrany na delegata OPGK do MKS w Stoczni Gdańskiej. Ich zadaniem było przekazywanie załodze informacji od kierownictwa MKS i kierowanie strajkiem w firmie.

Od 14 grudnia 1981 r. brał udział w posiedzeniach MKS w Stoczni Gdańskiej, a po spacyfikowaniu jej przez ZOMO – w Porcie Gdańskim. Gdy ZOMO wkroczyło i tam, podjął wraz z przewodniczącym Komisji Zakładowej decyzję o zakończeniu strajku w OPGK. Wówczas zaczął działać w podziemiu, zajmując się produkcją oraz rozpowszechnianiem ulotek, a także innych materiałów nawołujących do nieprzestrzegania warunków stanu wojennego i ośmieszających kierownictwo Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego.

W roku 1981 odświeżył kontakty z kilkoma stoczniowcami działającymi w podziemiu, z którymi współpracował w latach 1974–1979 w Stoczni Gdańskiej, gdzie był oddelegowany jako geodeta z OPGK. Pomogli mu oni między innymi w budowie maszyny drukarskiej. W kwietniu 1982 r. został w miejscu zamieszkania zatrzymany przez funkcjonariuszy Wojskowej Służby Wewnętrznej – Pomorskiego Okręgu Wojskowego za drukowanie i rozpowszechnianie pierwszomajowych ulotek, które wraz z A. Klimkiem i Bogdanem Płatkiem powielali w pracowni przy ul. Sienkiewicza 9/1. Pierwsze dwa dni po zatrzymaniu spędził w więzieniu wojskowym w Gdańsku-Wrzeszczu przy ul. Słowackiego, nie otrzymując posiłków i napojów. Przesłuchiwano go dziewięć razy, by uzyskać informacje na temat jego powiązań ze stoczniowcami. 24 kwietnia 1982 r. przewieziono go do Aresztu Śledczego w Gdańsku przy ul. Kurkowej, w którym przebywał do 16 marca 1983 r. jako aresztowany na podstawie art. 48 ust. 2, 3, 4 „Dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym” za działalność polityczną. Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni 5 stycznia 1983 r. wydał postanowienie o przeniesieniu jego sprawy do Sądu Rejonowego w Gdańsku, który 15 marca 1983 r. uchylił zastosowany wobec niego areszt tymczasowy. 16 marca, po jedenastu miesiącach aresztu, uzyskał on wolność, otrzymując możliwość odpowiadania z wolnej stopy. 9 sierpnia 1983 r. sąd warunkowo umorzył jego sprawę.

Po wyjściu z aresztu wielokrotnie uczestniczył w spotkaniach działaczy „Solidarności”, które odbywały się w salkach katechetycznych kościoła św. Bartłomieja i Opieki Najświętszej Maryi Panny położonego przy skrzyżowaniu ul. Gnilnej i Łagiewniki w Gdańsku. Systematycznie uczestniczył we wszystkich uroczystościach patriotycznych w kościele św. Brygidy przy ul. Profesorskiej w Gdańsku.

W czerwcu 1989 r. wyjechał do Republiki Federalnej Niemiec, skąd powrócił do kraju w marcu 1991 r., zastając już zupełnie inną Polskę.

Wyrok oczyszczający go z zarzucanych mu wcześniej czynów 13 października 1992 r. wydał Sąd Najwyższy w Warszawie. 16 marca 2005 r. otrzymał zaświadczenie z Instytutu Pamięci Narodowej o następującej treści: „Pan Krystian Kaczmarek jest pokrzywdzonym w rozumieniu art. 6 w/w Ustawy” (zaświadczenie nr 40/05).

Będąc geodetą województwa pomorskiego, w 2005 r. został jednocześnie redaktorem nowo powstałej strony internetowej poświęconej TOW „Gryf Pomorski”. Jest ona aktualnie podstroną strony głównej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego.

W 2006 r. z ramienia Prawa i Sprawiedliwości został wybrany do Rady Miasta Gdańska. Był radnym w latach 2006–2010. W tej kadencji należał do Komisji Rozwoju Przestrzennego oraz Komisji Turystyki i Promocji Miasta Gdańska.

Został uhonorowany wieloma wyróżnieniami oraz odznaczenia państwowymi: Srebrną Odznaką „Za Zasługi w Dziedzinie Geodezji i Kartografii” (1987), Nagrodą III Stopnia Ministra Infrastruktury za wybitne osiągnięcia twórcze w dziedzinie geodezji i kartografii (2004), Srebrnym Krzyżem Zasługi (29.09.2005), Krzyżem Wolności i Solidarności (2012).

Jego obecne zainteresowania to, oprócz historii, kultury Pomorza i polityki, również turystyka, w szczególności turystyka górska.

→ Powrót do litery K.