PISKORSKI MAREK


Marek Piskorski

Radni Rady Miasta Gdańska 1990-1994


 

Marek Piskorski urodził się 30 lipca 1949 r. w Szczecinie. Ojciec Bogusław (ur. 1922) był dyplomowanym ekonomistą (obecnie tytuł ten odpowiada licencjatowi) oraz magistrem inżynierem mechanikiem; pracował jako dyrektor techniczny Stoczni Remontowej Parnica w Szczecinie. Matka Bożena (ur. 1923), z domu Stęczniewska, prowadziła biuro parafialne w Szczecinie.

Ma czworo rodzeństwa: braci – Tomasza (ur. 1948), Pawła (ur. 1951) i Łukasza (ur. 1960) oraz siostrę – Magdalenę (ur. 1954, zm. 1997).

Związek małżeński zawarł w roku 1981 z Aleksandrą Szałucką, z wykształcenia architektem-urbanistą. Mają troje dzieci: Magdalenę (ur. 1982), Pawła (ur. 1983) i Krzysztofa (ur. 1985).

Jest absolwentem Liceum Ogólnokształcącego nr 2 im. Mieszka I w Szczecinie. W 1973 r. ukończył studia w Instytucie Architektury i Urbanistyki Politechniki Gdańskiej, uzyskując tytuł magistra inżyniera architekta. Od 1982 r. jest rzeczoznawcą Towarzystwa Urbanistów Polskich w zakresie kształtowania struktur funkcjonalno-przestrzennych oraz studiów i ekspertyz techniczno-ekonomicznych. Uprawnienia do projektowania w planowaniu przestrzennym ma od roku 1988.

Karierę zawodową rozpoczął w roku 1974 w Biurze Studiów i Projektów Rozwoju Przestrzennego Województwa w Szczecinie, gdzie – przeszedłszy różne jej szczeble – objął stanowisko starszego projektanta. W latach 1975–1976 jako ekspert Instytutu Kształtowania Środowiska oddelegowany był do placówki zagranicznej tej instytucji w Hajfongu, w Wietnamie. W 1979 r. pracował na kontrakcie jako projektant w Centrum Techniki Komunalnej Urbimex w Libii. Od 1980 r. był zatrudniony w Biurze Planowania Przestrzennego w Gdańsku, a od 1984 do 1990 r. na stanowisku generalnego projektanta aglomeracji gdańskiej. W latach 1990–1991 był członkiem Zarządu Miasta Gdańska. W okresie od 1990 do 1992 r. pełnił obowiązki naczelnika Wydziału Rozwoju Miasta Urzędu Miejskiego w Gdańsku. Stanowisko generalnego projektanta planu miasta Szczecina piastował w latach 1992–1999. Od roku 1999 r. związany jest z Biurem Rozwoju Gdańska, w którym zasiadał na stanowisku dyrektora i generalnego projektanta (do 2015). Obecnie wspiera prace projektowe tej jednostki organizacyjnej miasta.

Był członkiem Głównej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej przy Ministrze Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa (1991–1994). W 1997 r. sędziował w konkursie nr 86 Towarzystwa Urbanistów Polskich na opracowanie koncepcji urbanistycznej dla terenu projektowanego cmentarza komunalnego przy ul. Bronowickiej w Szczecinie. W latach 2001–2015 należał do Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej Województwa Pomorskiego. W 2007 r. był sędzią w konkursie miasta Wrocławia na koncepcję znajdującego się tam placu Społecznego.

W swojej karierze zawodowej był autorem licznych planów zagospodarowania przestrzennego, koncepcji rozwojowych, studiów, ekspertyz i analiz. Do najważniejszych należą: „Plan zagospodarowania przestrzennego zespołu miejskiego Hai Phong-Wietnam” (1976), „Plan ogólny zagospodarowania przestrzennego dzielnicy «Nad Odrą» w Szczecinie” (1978), „Analiza warunków realizacji planu zagospodarowania przestrzennego aglomeracji szczecińskiej” (1978), „Master plan miasta Al Yuma w Libii” (1979), „Projekt regionalnego planu zagospodarowania przestrzennego aglomeracji gdańskiej” (1990), „Regionalny plan zagospodarowania przestrzennego parku krajobrazowego «Wzniesienia Elbląskie»” (1990), „Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego Szczecina” (1994), „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecina” (1998), „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gdańska” (2001, 2007 – druga edycja).

Od 1976 r. należy do Towarzystwa Urbanistów Polskich, a od 1978 do 2002 r. do Stowarzyszenia Architektów Polskich. Do czasu rozwiązania przez Sejm Północnej Okręgowej Izby Urbanistów w Gdańsku (2002) był jej członkiem.

W latach 1980–1981 należał do NSZZ „Solidarność”. W 1989 r. wraz ze wspólnikami założył spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie Biuro Urbanistyczne PPP działającą do dzisiaj. Jednak po 1999 r. zrezygnował z aktywności jej ramach i z udziałów w niej.

Był radnym miasta Gdańska pierwszej kadencji (1990–1994). Kandydował z ramienia Komitetu Obywatelskiego z okręgu Gdańsk-Oliwa. Pracował w Komisji ds. Rozwoju Miasta (od 1993 r. Komisji ds. Rozwoju Przestrzennego) oraz Komisji ds. Samorządu. Był współautorem pierwszego statutu Gdańska. Pełnił funkcję szefa Koła Liberałów w Radzie Miasta Gdańska.

Jest laureatem licznych nagród branżowych. Otrzymał: nagrodę drugiego stopnia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (MAGTiOŚ) za koncepcję rozwoju Aglomeracji Szczecińskiej (1975), nagrodę honorową MAGTiOŚ za plan zespołu miejskiego w Hajfongu w Wietnamie (1977), a także pierwszą nagrodę w konkursie Towarzystwa Urbanistów Polskich (TUP) nr 49 na opracowanie koncepcji zagospodarowania przestrzennego północnych terenów lewobrzeżnego Szczecina (1997) – jako kierownik projektu. W roku 1980 jako kierownik projektu otrzymał nagrodę drugiego stopnia MAGTiOŚ za plan gminy i miasta Łobez w województwie szczecińskim, zaś w 1982 r. nagrodę za studium planu rozwoju gdańskiego regionu zurbanizowanego do 1985 r. W 1983 r. jako kierownik zespołu został wyróżniony w konkursie TUP nr 70 – „Studium kształtowania Gdyni Zachód jako nowej jednostki strukturalnej aglomeracji gdańskiej”. W 1993 r. został uhonorowany pierwszą nagrodą w konkursie „Innowacje w Miastach” Związku Miast Polskich za projekt kompleksowej renowacji kwartałów śródmieścia Szczecina, w 1995 r. – jako generalny projektant planu – nagrodą trzeciego stopnia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa za miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecina. W 2004 r. jako dyrektor Biura Rozwoju Gdańska odebrał nagrodę Bentley Empowered Award of Excellence w dziedzinie geoinżynieria, w kategorii zintegrowane miasto. W 2008 r. został wyróżniony nagrodą drugiego stopnia ministra infrastruktury za miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Dolnego Wrzeszcza, rejonu Kolonii Żeńce i Kolonii Uroda w Gdańsku. Za ten sam plan odebrał w 2009 r. nagrodę Krajowej Rady Izby Urbanistów.

Wakacje spędza, podróżując po kraju i za granicą. Lubi jazdę na rowerze oraz pływanie.



→ Powrót do litery P.